گلاب گیری سنتی

تولید گلاب به روش سنتی از قدیم الایام در ایران مرسوم بوده است. گلاب اولین بار توسط ابوعلیسینا
استخراج و گوهر گل سرخ یا جوهر گل سرخ نام گرفته است. در تولید سنتی گلاب مقادیر مشخصی از گل
محمدی و آب را که به ازای هر کیلوگرم گل یک لیتر میباشد در یک دیگ مسی محصول میریزند و سپس
درپوش روی دیگر را قرار داده و با تعبیه نمودن واشر لاستیکی مابین دیگ و درپوش دیگ که باعث جلوگیری از
نشست بخارات میباشد، محکم میبندند. روی در دیگ سوراخی وجود دارد که به لولههای استیل یا آلومینیومی
متصل و سر دیگر لوله به ظرف مسی که پاچ مینامند منتهی میشود و بخارات حاصل از تقطیر پس از عبور از
این لوله در پارچ مسی که در داخل آن آب و یا آب سرد قرار دارد به تدریج سرد شده و گلاب حاصل میشود
مدت زمان گلابگیری در روش سنتی معمولا 0 تا 7 ساعت میباشد و از یک کیلوگرم گل محمدی 0.0
کیلوگرم گلاب بدست میآید که 033 گرم اولیه بسیار خوشبو و غلیظتر است.